Sadece Ufak Bir Tebessüm

 

birtebessum

 

 

Belki de en doğru başlangıç   teşekkürler, hem de kocaman teşekkürlerdir…

Hem sizlerin değerli yorumlarınıza, yüreğinize hemde metrobüste, o kalabalığın arasında annesinin elinden tutmuş, 23 Nisan’ı  kutlamanın sevinçli yorgunluğunu yaşayan  minik kardeşimin bana gülümsemesine..
Yorumları okuduktan sonra üzüldüğüm şeyler oldu ve açıklama yapmam gerektiğini farkettim..Hikayemi olduğu gibi anlatayım en iyisi..


Belki komik gelecek ama ,herşey bir gülücükle başladı. Bir elinde türk bayrağı, diğer eliyle ayaktaki annesinin elinden tutmuş; kalabalıkta gülücük saçan minik kız. Belki bayrağın verdiği mutluluk, belki annesinin elinden tutması belki de benim görmediğim birşeyi görmesi…

O an onu kucaklayasım gelse de, ufak çocukların yabancılar ile konuşmasına karşı olduğum için başka birşey yapmalıyım dedim ve Ulu Önder Atatürk’ün çocuklara armağan ettiği bugünde,bu emanetlerine ufak bir ikramda bulunmak, milletçe yaşadığımız sıkıntılardan onları bir “tat” olsun uzaklaştırmak için bir fikir düşündüm.

 

 Tabii bunu tek değil, benim gönlüm su birikintisi  ise, onun gönlü derya olan sevgili eşimle konuştum ve “çocuklara bugün sırf onların tatlı gülüşü için birşeyler ikram etmeliyiz” dedim. Son olarak gofret fikrinde hemfikir olduk ve metrobüsten iner inmez, gitmem gereken bir projeyi erteleyerek ki, biliyorum ki  onu ertelemesem araya günlük işler girip belki de  o hareketi yapmamı, o bana gelen gülücüğün karşılığını vermeyi, engelleyecekti,ikram için uygun olacağını düşündüğüm yere gittim.

 

Hemen kırtasiyeye gittim ve kırtasiyede kağıdı hazırlıyordum ki, kırtasiyecinin yazıyı görmesi ile “hangi firma dağıtıyor“ demesi bir oldu. Bende “bireysel bir hareket” diyerek konuyu kapadım ve  en yakın markete gittim. Markette almak istediğim sayıda 2 farklı markanın olduğunu görünce, bildiğim markayı aldım ve çocuklara ikram ettiğim yere gittim. Daha önce bu tarz bir iş yapmadığım için, önce yazıyı okuyanların almasını bekledim.Fakat insanlar yazıyı farketmeyince, her gördüğüm çocuğun ailesine, “Bugün 23 Nisan! Ücretsiz! Buyrun çocuğunuza hediye! “dedim.

Fakat gerek gelen sorular, gerek şaşkın bakışlar yine insanların çekinmesine neden oluyordu. Bu süreçte, bana gelen sorularda“ Arkanda kim var, hangi şirket, öğrenci misin, v.b” yol gösterici oldu ve insanların nelerden çekindiğini tespit etmeme, bir sonraki çocuklu aileye nasıl davranmam gerektiğini anlamama neden oldu. Tabii bu arada bana çay ikram eden simit satıcısı mağazada çalışan arkdaşları da unutmamam lazım..

Onlar ile güzel muhabbetler, beni görünce şaşıran ve

“ Sen Amerika’da değil miydin!” diyen mahalle arkadaşlarımla muhabbet… derken 3-4 saatin nasıl geçtiğini anlamadım.

 Açıkçası, bu kadar yoğun bir ilgi beklemiyordum..Çünkü benim o an o hareketi yapmam tamamen bir çocuğun tabiri caizse, kalbime gülümsemesi ile oldu. Sizler benim resmime bakarak çok değerli yorumlar yapıyorsunuz tekrar çok teşekkür ederim yüreğinize sağlık..

 

 

Fakat bende tüm değerli yorumlarınızı,teşekkürleri toplayıp once benim hayat arkadaşım, gönlü bol eşime, 4 yaşındaki yeğenim Melisa’ma, her olumsuzluğa karşı yüreğimize umut fidanı eken çocuklarımıza dağıtıyorum.  

 

12 comments

  1. Merhaba. Oncelikle bu ozel gunde Ataturk un cocuklara olan armaganini, yine bir Ataturk gencinin basit bir gulumsemeden yola cikarak guzellestirmesi taktire sayandir. Ben derim ki baslattiginiz bu guzel hareketi her sene 23 nisan da yapalim. Madem 23 nisan tum cocuklara armagan edilmis butun cocuklar gulumsemeyi ve kucuk birer hediyeyi hak etmiyor mu? Yureginize saglik.

  2. Sizin gibi genç yüreklere hep ihtiyaç var temiz insan

  3. Harikasiniz! Daha nice 23 Nisanlar kutlayalim sizinle.

  4. O kadar guzel dusunup uygulamissiniz ki, bizlere sadace tesekkkur ve ornek almak kaliyor. ‘Bir kisi ne yapabilir’ dusuncesine karsin bir kisi ne kadar cok sey yapabilir bizlere gostermis oldunuz. Bir cocugun gulumsemesi, yuregine sicacik dokunulmasi bile bir cok seye bedel. Tesekkur ediyorum guzel yurekli arkadasim.

    • Gökhan YÜCELER

      Cok tesekkur ederim. Sizin guzel yorumlarinizla bu kartanesi buyuklugundeki hareket, cig olacak ve her devire akacak

  5. Yazınızı ağlayarak ve içim titreyerek okudum.Herşey için teşekkürler…

  6. merhaba kardeş
    yazını okurken duygulandım ve bir an cocukluguma okul yıllarıma gıttım.ulusal bayramlardaki yasadıgım o heyecanı mutlulugu tekrar yasadım.SEN VAR OL KARDEŞ….EYVALLAH….

  7. Umut hep vardır. Sizler gibi güzel gençleri ve yetistireceginiz çocukları düşündükçe ülkem adına umutsuzlugumun yerini umut filizleri alıyor. Yuregi büyük insan TEŞEKKÜRLER…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*